„Durszlak” – Martyna Gawin

Durszlak

Brać życie, jak leci – kroplami przez durszlak;

Zagarniać garściami, choć ręce masz dwie…

Nie cedzić przez palce, pary nie puszczać;

Po kieszeniach chować, nieśmiało – bez scen.

Te chęci co zaschły, jak przeszłość w opuszkach…

Znów gorzko, zbyt kwaśno i słono od łez.

Na języku dźwigasz za ciężkie już słówka,

Co przez sito płyną rzewnie, jak ściek.

I kochasz być głupia, i pragniesz być pusta;

Jak miłostki dziurawe – droższe od cen.

Swojej wiary znów szukasz na półkach i w pudłach,

Z daleka od ciszy pokornej, jak deszcz.