Zaparzone Rozmowy
Dziennikarstwo z pasją
Zaparzone polecajki – książki
Zebraliśmy dla Ciebie tytuły, od których nie sposób się oderwać. Sprawdź nasze rekomendacje i znajdź swoją kolejną ulubioną historię!
Wiersz„Parasolka” – Anna Majewska
UroczystośćMemento mori
BiografiaSir Patrick Stewart (1940–2026)
Żegnamy dziś kolejną legendę kina i teatru. Patrick Stewart pozostanie z nami na zawsze w swoich kultowych produkcjach.
Straszne upiory i potworne stwory, czyli opowieści o duchach
Upiorne opowieści snute o zmroku zdają się częścią naszego życia już od zarania dziejów. Skąd czerpiemy na nie pomysły? Dlaczego je sobie opowiadamy? Co sprawia, że lubimy się bać?
Czy Michael Scott przetrwałby erę cancel culture?
Czy gdyby przenieść Michaela Scotta do współczesnego świata, w którym każde słowo może zostać nagrane, wyrwane z kontekstu i opublikowane w mediach społecznościowych, to przetrwałby erę cancel culture? Czy może jego kariera zakończyłaby się szybciej, niż zdążyłby powiedzieć „that’s what she said”?
Wiersz„Nowe systemy” – Anna Majewska
Felieton/esejEstetyka dark academia
Dark academia funkcjonuje jednocześnie jako estetyka internetowa i konwencja literacka, łącząca fascynację wiedzą, klasyczną literaturą i życiem akademickim z mroczną atmosferą tajemnicy oraz zbrodni. Przyglądam się temu zjawisku, jego prozatorskim korzeniom oraz polskim realizacjom, zastanawiając się zarazem, co romantyzowanie nauki mówi o współczesnych studentach, uniwersyteckim elitaryzmie i marzeniu o akademii dostępnej dla wszystkich.
„Wciąż bardziej obcy” czy „Mniej obcy”? O filmie inspirowanym życiem Jana Borysewicza (Lady Pank)
Polski rock jest ściśle związany z zespołem Lady Pank. Film „Mniej obcy” przybliża sylwetkę Jana Borysewicza, który jest liderem zespołu. Czy poprzez ten film można poznać muzyka?
„Liczby” – Anna Majewska
Jesień pachnie deszczem i Charli XCX. Dlaczego „Wuthering Heights” brzmi najlepiej właśnie teraz?
Jesień ma swoje małe rytuały: herbatę stygnącą na biurku, deszcz za oknem i piosenki, które nagle znaczą więcej niż jeszcze kilka miesięcy temu. Po lecie zdominowanym przez kwaśną zieleń płyty BRAT wracam do Charli XCX, szukając w jej muzyce czegoś głębszego niż klubowej euforii. Bo może jesień wcale nie wymaga nowej ścieżki dźwiękowej. Może wystarczy nauczyć się słuchać tych samych utworów w nieco innym świetle.