*** (,,Et omnia vanitas”) – Martyna Gawin

*** (,,Et omnia vanitas”)

Z tą zimną stalą przy skroni,

Kroczę po prochach mych myśli,

Wiatrem odbijam się w toni,

Wśród łąk i kwiatów złocistych.

Jak owoc upadam na ziemię,

Daleko, czy blisko korzeni?

Szukam, wciąż szukam

Nic nie wiem, zostało tylko wspomnienie...

Oddycham Tobą, dla Ciebie

Pod wodą otwieram oczy, 

Czy zdążę jeszcze zrozumieć,

Którą z tych dróg mam dziś  kroczyć.

Wybieram, błądzę – losuję

Chcę świata poznać wyroki

Cierpię, jak męczennica,

Na arenie tych słów wysokich.