,,Kartki” – Martyna Gawin

,,Kartki”

Papierowi ludzie, w kartonowych miastach, podpalają kartki: 

Te puste i te zapisane… szkoda atramentu, 

Ich palce tylko krzywią stalówki.

Moja kartka — zmięta, w linie, z marginesem.

Żółta, potargana, zużyta.

Wyrzucę, zapomnę — inaczej do reszty zwęgli moje serce.

Moja kartka jest o Tobie, o nas, o nich…

Moja kartka płonie niebieską poświatą.