Sylwester – jak obchodzimy nadejście Nowego Roku?
Sylwester – jak obchodzimy nadejście Nowego Roku?
Wszystkiego dobrego w Nowym Roku dla naszych Czytelników i Czytelniczek! Życzę Wam, aby 2026 rok był pełen sukcesów oraz spełnionych marzeń!
Pozwólcie, bym podczas celebrowania, zabawy i tańców, pokazała Wam krótką historię tego święta Wigilii Nowego Roku.
Nowy Rok w czasach starożytności nazywał się świętem Akitu. Obchodzono go w Babilonii na przełomie marca i kwietnia – wtedy to według kalendarza księżycowego rozpoczynał się nowy rok oraz następowała pora deszczowa. Samo Akitu było świętem rolniczym, mieszkańcy Babilonii podczas obchodów modlili się do swoich bóstw, prosząc o obfite plony, a także dobrobyt w nadchodzącym roku.
W Egipcie początek roku świętowano cały miesiąc pod koniec września, wtedy gdy następował wylew rzeki Nil. Gwarantowało to nawodnienie pól, syte zbiory i możliwość stworzenia zapasów, przez co Egipcjanie bardzo hucznie celebrowali nadchodzący dobry czas poprzez zabawy, tańce czy kolorowe korowody.
Dla odmiany Celtowie obchodzili nowy rok z nocy 31 października na 1 listopada. Był to zarówno koniec lata, jak i dzień poprzedzający Święto Samhain (od tego wywodzi się obecnie nam znane Halloween). Dla Celtów święto zmarłych było jednocześnie nowym rokiem, czasem kiedy po końcu ciepłego lata nadchodzi ciemna zima.
Starożytny Rzym świętował nowy rok 1 marca, aż do czasów gdy panowanie rozpoczął Juliusz Cezar. Za jego władzy, w 46 roku p.n.e. wprowadzono kalendarz juliański, a obchody nowego roku ustalono na 1 stycznia – był to hołd dla boga początku, Janusa (Ianuaris – styczeń).
Wraz z chrześcijaństwem pojawiły się kolejne zmiany. Czczono nowy rok w dzień narodzin Jezusa. Aż do XVI wieku kraje europejskie obchodziły nowy rok w różne dni. Najczęściej był to faktycznie 25 grudnia, ale świętowano także m.in. 25 marca.
Dopiero w 999 roku — po raz pierwszy — „Noc Sylwestrowa” była świętowanaz nocy 31 grudnia na 1 stycznia. Wiąże się to z obawą przed końcem świata w 1000 roku. Kiedy po wybiciu północy nic się nie stało, ludzie z radości zaczęli się bawić, ciesząc się z życia.
1 stycznia 1000 roku papież Sylwester II udzielił wiernym błogosławieństwa, słynne „urbi et orbi” („miastu i światu”), co stało się tradycją, która trwa do dziś.
Następnie w 1573 roku Karol XI — król Francji — ustalił 1 stycznia początkiem roku – miało to ujednolicić a zarazem ułatwić obchody Nowego Roku w wielu krajach.
Dzisiaj Nowy Rok jest nazywamy także Sylwestrem lub Nocą Sylwestrową ku czci papieża Sylwestra II, który pobłogosławił nadchodzący rok, i ze względu na wypadające 31 grudnia imieniny – właśnie Sylwestra. Świętujemy nadchodzący dobrobyt, nowe i nieznane oraz celebrujemy głęboko zakorzenione tradycje.